STATHIS ALEXOPOULOS

SCULPTOR

Συνέντευξη στο ΙΑΝΟS magazine

Νοεμβρίου 24th, 2014

Ο Στάθης Αλεξόπουλος  … περι γλυπτικής .

*απο την Γωγώ Ψαρρά .

Από τότε που έπιασα στα χέρια μου τον πηλό, κατάλαβα ότι μπήκα σε μονόδρομο. Μαγεύτηκαμου λέει χαμογελώντας.

Ο Στάθης Αλεξόπουλος είναι μόλις 38 ετών και έχει καταφέρει με το ταλέντο και τη δουλειά του όχι μόνο να υπηρετεί την τέχνη που αγαπά αλλά και να ζει από αυτήν. Πράγμα  δύσκολο, έως ακατόρθωτο, ειδικά σήμερα που όλα μοιάζουν τόσο ζοφερά και πριν προλάβεις να ονειρευτείς γκρεμοτσακίζεσαι κακήν κακώς στην πραγματικότητα.

Θέλω να πιστεύω πως δεν είμαι η εξαίρεση στον κανόνα, μου λέει σαν να θέλει να βοηθήσει με τη θετική του σκέψη τα πράγματα.

Τον διακρίνει μία λιτότητα. Όση ακριβώς χρειάζεται για να μπορέσουμε εμείς να ερμηνεύσουμε καλύτερα αυτό που θέλει να πει.

Σαν παιδί υπήρξε τυχερός γιατί το ταλέντο του έγινε αντιληπτό από τους γονείς του πολύ νωρίς και φρόντισαν να κάνει κάποια ιδιαίτερα μαθήματα σχεδίου ενώ πήγαινε ακόμα δημοτικό.

Από 5 χρονών με θυμάμαι με ένα μπλοκάκι κι ένα στυλό στο χέρι. Σκίτσαρα.

Έχεις κρατήσει κάποιο σκίτσο από τότε;

Η γιαγιά μου τα κρατούσε και μου έλεγε «να, εδώ τα χω. Θα τα φυλάξω». Τώρα που το είπες, θέλω να ψάξω.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του δούλεψε σε καλλιτεχνικό χυτήριο, πράγμα ιδιαίτερα χρήσιμο γιατί έμαθε όλες τις τεχνικές που χρειάζονται για να υλοποιηθεί ένα γλυπτό.

Προτιμά τα χυτά υλικά και η τεχνική του είναι προσθετική παρά αφαιρετική. Δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει αυτό.

Δεν μου αρέσει να πάρω ένα κομμάτι μάρμαρο και να σκαλίζω, να σκαλίζω, να σκαλίζω. Ξεκινάω με πηλό. Το χτίζω. Προσθέτω υλικά και του δίνω μορφή, μου εξηγεί.

Κάπως έτσι φτιάχτηκε και η καρδιά, σκέφτομαι. Από μια πρώτη ύλη, στην οποία προστέθηκαν μετά όλα αυτά που την έκαναν να μοιάζει σαν να θέλει να διατηρήσει ακέραιη την αγάπη στον χρόνο, να την προφυλάξει από τη φθορά.  Ο λόγος για ένα υπέροχο μικρογλυπτό που το ονόμασε «Love me».

Θαυμάζει την γλυπτική των αρχαίων Ελλήνων. Είναι αυτό που λέμε ορισμός του κάλλους, μου λέει.

Με τόση πληροφορία και τόσες πηγές γνώσης σήμερα, γιατί ποτέ κανείς δεν μπόρεσε να τους ξεπεράσει;

Η τέχνη ήταν μέσα στη ζωή τους. Τώρα τα πράγματα κινούνται αλλιώς. Υπάρχει πληροφορία αλλά οι γρήγοροι ρυθμοί που ζούμε δεν σε αφήνουν να κάνεις focus.

Ακριβώς γιατί όλα τρέχουν δηλαδή.

Επίσης, συνδύαζαν την επιστήμη με την τέχνη. Εφάρμοζαν στη γλυπτική κανόνες μαθηματικών,προσθέτει. Έκαναν εξιδανίκευση στον αριθμό της χρυσής τομής.

Τον ρώτησα για το γλυπτό που φιλοτέχνησε προς τιμήν του Παύλου Φύσσα.

Γενικά θεωρώ τραγικό να δολοφονούν έναν άνθρωπο για τα ιδεώδη του. Η ατμόσφαιρα στο στούντιο ήταν συγκινησιακά έντονα φορτισμένη. Ήθελα να κάνω κάτι λιτό και σύγχρονο, κάτι που να είναι όσο πιο κοντά γίνεται στην κουλτούρα του ανθρώπου αυτού.

Τελικά οι καλλιτέχνες είναι πιο ευαίσθητοι από τους υπόλοιπους ανθρώπους;

Μάλλον όχι, μου απαντά και δεν βρίσκω κανέναν λόγο να διαφωνήσω.

Σίγουρα όμως είναι πιο ευαισθητοποιημένοι. Και απλά έχουν την πολυτέλεια, και το ταλέντο σαφώς, να εκφράζουν με την τέχνη που ακολουθεί ο καθένας τον εσωτερικό τους κόσμο και τις ανησυχίες τους.

Τι πιο ωραίο για εμάς τους υπόλοιπους;

Αντικείμενα τέχνης με την υπογραφή του, θα βρείτε στο ArtShop του ΙΑΝΟΥ καθώς και σε επιλεγμένα art shops μουσείων.


/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Copyright © Στάθης Αλεξόπουλος. All rights reserved.